City of Angels

Datum: 22-01-2012
City of Angels In het hart van de comedy, daar wil ik zijn. Daarom ga ik voor de tweede keer naar de USA, na New York nu Los Angeles. Op reis om er stand-up comedy optredens te doen en iets op te steken van het acteerklimaat.

Een dag voor vertrek naar Los Angeles spreek ik een kabbalistische vrouw, die het heeft over Satan, een kabbalistische uitdrukking voor de term ''illussie''. Zij zegt dat Satan een grote stempel drukt in die stad, dat wil zeggen dat illusie hoogtij viert. De nacht voor vertrek droom ik dat ik jeuk heb aan mijn facelift, die ik niet heb, maar wel irriteert. Ook in mijn dromen ben ik mij dus klaarblijkelijk aan het voorbereiden op de vlucht naar Satan, the City of Angels. Als ik de volgende dag vertrek huld ik mij in bikini onder mijn casual kledij, zodat als ik aankom ik direct in gepast tenue rond kan lopen, als het weer het toelaat. Precies zoals de spreekwoordelijke Satan dat graag ziet, denk ik.

Vrouwen met dikke silliconentieten en 100.000 te mooie serveersters die zich allemaal een eind in de rondte worstelen om ook bij de film te mogen, dat is het cliche waar Hollywood op leeft. Ik versla die Satan der Illusie makkelijk als ik daar aankom op het vliegveld met mijn uigestreken wallen en slierten ongekamd hooipluishaar op mijn hoofd van het 16 uur-durende vliegen. Ik hoop maar dat Steven Spielberg net op het punt staat de zombie film weer nieuw leven in te blazen en dat ik hem net op dat moment tegen ga komen. Maar uiteraard, als het zo zou zijn, dan wordt het natuurlijk dat uitgemergelde topmodel dat achter me loopt.

Is het waar wat men zegt, over deze stad van overdreven gedoe, broken dreams and shattered hopes? Ik kom aan op het vliegveld en ik merk al meteen... niets. Om om me heen zie ik normale mensen, gewone burgers, keurige lui. Geen extra opgewonden toestanden of rare opgefokte stemmingen. Ook met betrekking tot beveiliging merk ik niets van de zogenaamde befaamde strenge Amerikaanse controles. Bij de scanningspoort gaat er bij mij geen enkel biepje af en ik word niet gefouilleerd. Zelfs bij  paspoortcontrole word ik op geen enkele manier argwanend aangekeken. Wat een vertrouwen straal ik klaarblijkelijk uit, en dat terwijl ik zo mijn best heb gedaan op een ruig voorkomen.

Mijn verblijf is in Venice Beach en in de hostel ontmoet ik een man die vertelt over de waanzin van deze film-industrie-stad. Hij zegt dat een groot gevaar schuilt in de illusie waar veel meisjes intrappen en eindigen als pornoster in een van de miljoenen pornofilms die er zijn. Ik vertel hem dat ik een afspraak heb met acteur en comedian Vinnie Vitale, dat hij bezig is met een film, een echte Hollywood film en dat ik er bij mag zijn. ''Are you sure its not a porn-movie?'' vraagt hij me. "Yes, I am sure,'' zeg ik,en vertel hem dat ik acteur en stand-up comedian Vinnie Vitale ken van mijn verblijf in New York waar ik hem ontmoet heb bij The American Comedy Institute. ''Wow'', zegt de man, ''you have this lucky shot out of a million''. ''Yes,'' zeg ik.

De dag van de filmset-afspraak is aangebroken. Na heen en weer gebeld te hebben en meer dan 4 uur wachten gaat de filmset-afspraak uiteindelijk niet door aangezien de filmset van her naar der verhuist en ik ze lokatie-technisch gezien door verschillende factoren niet kan bijhouden.
Gelukkig gaat het optreden wel door. Met Satan over mijn schouder meekijkend ga ik de eerst komende zaterdag optreden onder andere met Vinnie Vitale als stand-up comedian, om al die angels in deze city wat aan het lachen te brengen. Waar ik het over ga hebben weet ik nog niet. Waarschijnlijk iets over acteur zijn in deze stad en over illusies. En daarna op zoek naar dat mannelijke model om aan mijn zijde als pronkstuk mee te nemen door de nachten van Los Angeles. Lang leve Satan.

Venice Beach

Venice beach
  Volgend verslag: Groots
  Vorig verslag: Voorproefje: Optreden Caroline Sanders in New York




Banner Camedygroup

©2008 - 2012 - Camedy.nl is een
onderdeel van Camedy Group

Powered by Webshaping
Overige websites
Cabaretmeter.nl
Camedygroup.nl