Geplaatst op: 01-04-2010
| Gehouden op: | 31-03-2010 |
| Locatie: | Comedy Café |
| Plaats: | Amsterdam |
Gisteravond heeft de eerste halve finale van de Sonnema Talent Tour plaatsgevonden in Comedy Café Amsterdam. MC van de avond Tim Ward warmt de zaal goed op, maar het lijkt erop dat de zaal nog niet helemaal warm is. De openingsact lijkt daar erg last van te hebben.
Tanja Seehöfer is een kleine dame die meteen haar geringe lengte in de strijd gooit. Grappen over pedofilie en kinderkleding zijn het logische gevolg. De respons van de zaal is matig. Wanneer Tanja bemerkt dat het niet lekker loopt en dit benoemt, krijgt ze een opluchtende harde lach van het publiek. Als ze even van haar materiaal afstapt, is ze puurder. Dat wordt gemist als ze haar set speelt, het komt te geforceerd over.
Fabian Franciscus is meteen aanwezig. Met zijn opening scoort hij een harde lach en zet hiermee de toon. De zaal is wakker. Fabian speelt erg met bekende situaties en weet deze mooi om te draaien. Hij is de enige comedian van de avond die iets met de actualiteit doet. De desbetreffende onderwerpen zijn erg gewaagd, maar ze pakken goed uit. Fabian kan rekenen op veel lachers. Zijn stuk zit goed in elkaar.
Donald Olie is in stand-up comedy kringen en volgens eigen zeggen berucht om zijn gebrek aan timing en podiumpresentatie. Ook deze maal rommelde Donald op een vrolijke manier aan op het podium. Vooral zijn collega-comedians lachen opvallend uitbundig om Olie. Het publiek komt qua lach echter niet boven de collega’s uit. Het is teveel loszand wat Donald brengt en het optreden bevat teveel ruis, omdat hij nogal eens van zijn set afwijkt.
Arjen van Wifferen zet als enige echt zichzelf neer. We krijgen te zien wie Arjen is en waar hij vandaan komt. Daardoor is het interessant. Een dorp, zijn vader met een speelgoedwinkel, verhuizen naar het Gooi en de kapper vormen de kapstok van zijn stuk. Daarnaast pakt Arjen op een scherpe manier twee nogal aanwezige bezoekers aan, tot drie keer toe kan hij rekenen op applaus van de rest van het publiek.
Cristian Pielich is de afsluiter van de avond. Deze gortdroge verteller krijgt al snel de sympathie van het publiek. Het laat het publiek gniffelen, melig lachen en hard lachen. Zijn grappen zijn origineel .Hij is anders dan al zijn voorgangers en het publiek beloont hem wellicht daarom ook met de publieksprijs.
Slotact: Marco Penose
Tijdens het tellen van de stemmen krijgt het publiek een optreden van vaste Comedy Café-waarde Marco Penose. Hij weet vooral veel van de onderwerpen drugs en (daar is –ie weer) sex. Het publiek vindt het blijkbaar genoeg en lacht met regelmaat om het ‘saaie leven’ van Marco.
De eerste halve finale kent een wisselend deelnemersveld. Wisselend in kwaliteit vooral. Wanneer zuiver op platheid wordt gelet zou de score zeer positief uitvallen. Helaas zijn de originele uitzonderingen bij vlagen waar te nemen.
Review tweede halve finale
Tanja Seehöfer is een kleine dame die meteen haar geringe lengte in de strijd gooit. Grappen over pedofilie en kinderkleding zijn het logische gevolg. De respons van de zaal is matig. Wanneer Tanja bemerkt dat het niet lekker loopt en dit benoemt, krijgt ze een opluchtende harde lach van het publiek. Als ze even van haar materiaal afstapt, is ze puurder. Dat wordt gemist als ze haar set speelt, het komt te geforceerd over.
Fabian Franciscus is meteen aanwezig. Met zijn opening scoort hij een harde lach en zet hiermee de toon. De zaal is wakker. Fabian speelt erg met bekende situaties en weet deze mooi om te draaien. Hij is de enige comedian van de avond die iets met de actualiteit doet. De desbetreffende onderwerpen zijn erg gewaagd, maar ze pakken goed uit. Fabian kan rekenen op veel lachers. Zijn stuk zit goed in elkaar.
Donald Olie is in stand-up comedy kringen en volgens eigen zeggen berucht om zijn gebrek aan timing en podiumpresentatie. Ook deze maal rommelde Donald op een vrolijke manier aan op het podium. Vooral zijn collega-comedians lachen opvallend uitbundig om Olie. Het publiek komt qua lach echter niet boven de collega’s uit. Het is teveel loszand wat Donald brengt en het optreden bevat teveel ruis, omdat hij nogal eens van zijn set afwijkt.
Arjen van Wifferen zet als enige echt zichzelf neer. We krijgen te zien wie Arjen is en waar hij vandaan komt. Daardoor is het interessant. Een dorp, zijn vader met een speelgoedwinkel, verhuizen naar het Gooi en de kapper vormen de kapstok van zijn stuk. Daarnaast pakt Arjen op een scherpe manier twee nogal aanwezige bezoekers aan, tot drie keer toe kan hij rekenen op applaus van de rest van het publiek.
Cristian Pielich is de afsluiter van de avond. Deze gortdroge verteller krijgt al snel de sympathie van het publiek. Het laat het publiek gniffelen, melig lachen en hard lachen. Zijn grappen zijn origineel .Hij is anders dan al zijn voorgangers en het publiek beloont hem wellicht daarom ook met de publieksprijs.
Slotact: Marco Penose
Tijdens het tellen van de stemmen krijgt het publiek een optreden van vaste Comedy Café-waarde Marco Penose. Hij weet vooral veel van de onderwerpen drugs en (daar is –ie weer) sex. Het publiek vindt het blijkbaar genoeg en lacht met regelmaat om het ‘saaie leven’ van Marco.
De eerste halve finale kent een wisselend deelnemersveld. Wisselend in kwaliteit vooral. Wanneer zuiver op platheid wordt gelet zou de score zeer positief uitvallen. Helaas zijn de originele uitzonderingen bij vlagen waar te nemen.
Review tweede halve finale
