Geplaatst op: 30-05-2010
| Gehouden op: | 29-05-2010 |
| Locatie: | Melkweg |
| Plaats: | Amsterdam |
De tweede avond van het Amsterdam Comedy Festival begint met de Comedytrain line-up.
Thomas Gast is één van de nieuwe aanwinsten van de Comedytrain. Meteen laat hij zien waarom. Hij oogt jong en zegt daar dan ook mee te worstelen. Treffende voorbeelden volgen. Hij gaat terug naar 16-jarige leeftijd en opeens is het publiek in de Gymnasium tijd van Thomas beland. Zijn spannende avonturen met MTS’ers speelt hij mooi uit en heeft er mooie grappen omheen gebouwd. Thomas set een mooie set neer met interessante verhalen.
Merijn Scholten woont net in Amsterdam en opent meteen met een alledaagse stad irritatiedingetje. Hij scoort gelijk een lach. In rap tempo gaat hij naar het volgende onderwerp; het programma Netwerk. Martijn zet een geweldige imitatie neer van de presentator en denkt hardop verder hoe deze presentator thuis zou zijn. Het volgende onderwerp wacht weer; het stoplicht dat aftelt… Merijn is dit niet gewend en geeft zijn kijk op dit rare gegeven. Veel onderwerpen komen voorbij tijdens de set van Merijn.
René van Meurs begint met de verjaardag van zijn vader. Zijn vader pubert en René pubert terug. Het beeld van René is meteen goed neergezet. Als hij daarna optekent hoe hij van Avatar geniet, kan eraan toegevoegd worden dat hij ook duidelijk geen Alfa-man is, maar een softie. Het publiek omarmt hem. Door die likeabiltity kan hij vervolgens de ene na de andere rake grap de zaal in knallen en dit doet hij dan ook met verve. De bioscoopgrap en de scene in de trein zijn erg sterk, dankzij de perfecte opbouw. Het thema kinderen behandelt René ook vanuit een originele invalshoek. In de supermarkt zien we weer de puberende, recalcitrante jongen. René kan rekenen op het hardste slotapplaus.
Bij Schudden kunnen we nog net naar binnen. Een stampvolle zaal krijgt een mooi stuk te zien. Tussen al het stand-up comedy geweld krijgt het publiek nu eens cabaret te zien, maar Schudden is natuurlijk weer net even anders. De heren brengen goed uitgespeelde sketches op een podium vol koffers. Elke scene krijgen deze een andere opstelling. De twee heren spelen mooi met emoties, de muziek is daarbij ook zeer goed gekozen.
Greg Giraldo zorgt voor herkenbaarheid. Hij laat vooral de alledaagse onderwerpen voorbij komen. Net als Jason Cook moet ook hij nog erg wennen aan wat Nederlanders precies leuk vinden. Shockeren gaat niet zo makkelijk hier bllijkt. Toch lukt het Giraldo om af en toe over de rand te gaan. Meerdere malen wordt hij geholpen door de inbreng van, hoe kan het ook anders, mensen op de eerste rij.
Daniel Arends staat voor de derde keer op het festival. In ‘The Max’ knalt mr. Nonchalance de zaal in. Elke grap komt aan. Bij sommige ook een paar tellen later. Als er zelfs op iets niet leuks wordt gelachen door één iemand weet Daniel het ook even niet meer. “maaruh.. tréédt André van Duin nog op..?” is zijn respons. Zijn materiaal is ijzersterk en ook zijn houding… wat we zien is gewoon simpelweg Daniel en daarom geniet het publiek waarschijnlijk ook zo.
Om 22.30 uur staat Paulien Cornelisse op het programma. Op dat moment is de zaal halfvol. Even lijkt het erop dat het feit dat ze tegenover Theo Maassen geprogrammeerd staat haar parten speelt, maar een minuut later stroomt de zaal toch vol. Het publiek moest nog van een andere show komen. Paulien brengt nieuw werk. De dame die vooral bekend staat als taalpurist, bespreekt ook vanavond de nodige taalkundige vaagheden. Paulien verbaast zich over een hoop zaken en laat duidelijk horen waar ze echt niet tegen kan. Veel mensen herkennen wat zij vertelt, want er wordt volop gelachen. Maar Paulien let niet alleen op taal. Het tot in den treuren uitspelen (via een dia-scherm) van een simpel gegeven als het poppetje op het stoplicht, zorgt voor een hoop lachmomenten.
Gili is een vreemde eend op het comedy festival. Hij is eenmentalist, goochelaar, maar dan met humor... Het publiek smult en mag ook zelf een aantal keer meespelen in zijn spellen. Met zijn cijfer-act á la sudoku krijgt hij de handen op elkaar door zijn genialiteit. Terwijl hij bij andere acts ook vooral de lach bedient. De balletje-balletje act is meer dan alleen maar dat spel en weet hij zeer goed en hilarisch uit te spelen met twee toeschouwers. Gili is een mooie afsluiting van een geslaagd Amsterdam Comedy Festival.
Toomler after-party
Als de gewone festivalbezoekers al naar huis zijn, gaat het feest in Toomler door. Martijn Koning, Stefan Pop, Henry van Loon, Leon van der Zanden, Patrick Laureij, Floor van der Wal, Merijn Scholten en Jan Jaap van der Wal zorgen in het thuishonk van Comedytrain voor een gedenkwaardige avond.
Vooral het optreden van Merijn Scholten, die net één ‘spa blauw’ teveel op had, zal iedereen nog lang heugen. Hij begon met een mooie observatie van de aanwezige BN’ers Hugo Borst en Henk Spaan, maar moest daarna zoeken naar woorden. Toen even later Jan Jaap van der Wal de tweede microfoon pakte buiten het podium, was het gedaan met het laatste beetje ritme in de set van Merijn.
Jan Jaap van der Wal sloot de avond af met de sterke openingsgrap: “we hebben deze week twee mensen moeten begraven Idsee de Pree (ex-comedian van Comedytrain) en Merijn Scholten.” Om vervolgens zijn sterke set af te sluiten met de woorden: “jullie zijn vanavond getuige geweest van mooie dingen in dit keldertje” en daarmee sloeg Jan Jaap de spijker op zijn kop.
Lees de review van het Amsterdam Comedy Festival, dag 1
Thomas Gast is één van de nieuwe aanwinsten van de Comedytrain. Meteen laat hij zien waarom. Hij oogt jong en zegt daar dan ook mee te worstelen. Treffende voorbeelden volgen. Hij gaat terug naar 16-jarige leeftijd en opeens is het publiek in de Gymnasium tijd van Thomas beland. Zijn spannende avonturen met MTS’ers speelt hij mooi uit en heeft er mooie grappen omheen gebouwd. Thomas set een mooie set neer met interessante verhalen.
Merijn Scholten woont net in Amsterdam en opent meteen met een alledaagse stad irritatiedingetje. Hij scoort gelijk een lach. In rap tempo gaat hij naar het volgende onderwerp; het programma Netwerk. Martijn zet een geweldige imitatie neer van de presentator en denkt hardop verder hoe deze presentator thuis zou zijn. Het volgende onderwerp wacht weer; het stoplicht dat aftelt… Merijn is dit niet gewend en geeft zijn kijk op dit rare gegeven. Veel onderwerpen komen voorbij tijdens de set van Merijn.
René van Meurs begint met de verjaardag van zijn vader. Zijn vader pubert en René pubert terug. Het beeld van René is meteen goed neergezet. Als hij daarna optekent hoe hij van Avatar geniet, kan eraan toegevoegd worden dat hij ook duidelijk geen Alfa-man is, maar een softie. Het publiek omarmt hem. Door die likeabiltity kan hij vervolgens de ene na de andere rake grap de zaal in knallen en dit doet hij dan ook met verve. De bioscoopgrap en de scene in de trein zijn erg sterk, dankzij de perfecte opbouw. Het thema kinderen behandelt René ook vanuit een originele invalshoek. In de supermarkt zien we weer de puberende, recalcitrante jongen. René kan rekenen op het hardste slotapplaus.
Bij Schudden kunnen we nog net naar binnen. Een stampvolle zaal krijgt een mooi stuk te zien. Tussen al het stand-up comedy geweld krijgt het publiek nu eens cabaret te zien, maar Schudden is natuurlijk weer net even anders. De heren brengen goed uitgespeelde sketches op een podium vol koffers. Elke scene krijgen deze een andere opstelling. De twee heren spelen mooi met emoties, de muziek is daarbij ook zeer goed gekozen.
Greg Giraldo zorgt voor herkenbaarheid. Hij laat vooral de alledaagse onderwerpen voorbij komen. Net als Jason Cook moet ook hij nog erg wennen aan wat Nederlanders precies leuk vinden. Shockeren gaat niet zo makkelijk hier bllijkt. Toch lukt het Giraldo om af en toe over de rand te gaan. Meerdere malen wordt hij geholpen door de inbreng van, hoe kan het ook anders, mensen op de eerste rij.
Daniel Arends staat voor de derde keer op het festival. In ‘The Max’ knalt mr. Nonchalance de zaal in. Elke grap komt aan. Bij sommige ook een paar tellen later. Als er zelfs op iets niet leuks wordt gelachen door één iemand weet Daniel het ook even niet meer. “maaruh.. tréédt André van Duin nog op..?” is zijn respons. Zijn materiaal is ijzersterk en ook zijn houding… wat we zien is gewoon simpelweg Daniel en daarom geniet het publiek waarschijnlijk ook zo.
Om 22.30 uur staat Paulien Cornelisse op het programma. Op dat moment is de zaal halfvol. Even lijkt het erop dat het feit dat ze tegenover Theo Maassen geprogrammeerd staat haar parten speelt, maar een minuut later stroomt de zaal toch vol. Het publiek moest nog van een andere show komen. Paulien brengt nieuw werk. De dame die vooral bekend staat als taalpurist, bespreekt ook vanavond de nodige taalkundige vaagheden. Paulien verbaast zich over een hoop zaken en laat duidelijk horen waar ze echt niet tegen kan. Veel mensen herkennen wat zij vertelt, want er wordt volop gelachen. Maar Paulien let niet alleen op taal. Het tot in den treuren uitspelen (via een dia-scherm) van een simpel gegeven als het poppetje op het stoplicht, zorgt voor een hoop lachmomenten.
Gili is een vreemde eend op het comedy festival. Hij is eenmentalist, goochelaar, maar dan met humor... Het publiek smult en mag ook zelf een aantal keer meespelen in zijn spellen. Met zijn cijfer-act á la sudoku krijgt hij de handen op elkaar door zijn genialiteit. Terwijl hij bij andere acts ook vooral de lach bedient. De balletje-balletje act is meer dan alleen maar dat spel en weet hij zeer goed en hilarisch uit te spelen met twee toeschouwers. Gili is een mooie afsluiting van een geslaagd Amsterdam Comedy Festival.
Toomler after-party
Als de gewone festivalbezoekers al naar huis zijn, gaat het feest in Toomler door. Martijn Koning, Stefan Pop, Henry van Loon, Leon van der Zanden, Patrick Laureij, Floor van der Wal, Merijn Scholten en Jan Jaap van der Wal zorgen in het thuishonk van Comedytrain voor een gedenkwaardige avond.
Vooral het optreden van Merijn Scholten, die net één ‘spa blauw’ teveel op had, zal iedereen nog lang heugen. Hij begon met een mooie observatie van de aanwezige BN’ers Hugo Borst en Henk Spaan, maar moest daarna zoeken naar woorden. Toen even later Jan Jaap van der Wal de tweede microfoon pakte buiten het podium, was het gedaan met het laatste beetje ritme in de set van Merijn.
Jan Jaap van der Wal sloot de avond af met de sterke openingsgrap: “we hebben deze week twee mensen moeten begraven Idsee de Pree (ex-comedian van Comedytrain) en Merijn Scholten.” Om vervolgens zijn sterke set af te sluiten met de woorden: “jullie zijn vanavond getuige geweest van mooie dingen in dit keldertje” en daarmee sloeg Jan Jaap de spijker op zijn kop.
Lees de review van het Amsterdam Comedy Festival, dag 1
